உலகம்

பிரேசில் இளைஞர்கள்-மக்களின் பாசிச-ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புணர்வு இத்தேர்தல் முடிவில் தீர்மானகரமான பங்காற்றியது. முதல் சுற்றுத் தேர்தலுக்குப் பிறகு தீவிர வலதுசாரிச் சக்திகளுக்கு எதிராக இளைஞர்கள் வீதியில் திரண்டனர். போராட்டக்களங்களில் “இனி ஒருபோதும் போல்சோனாரோ வேண்டாம்” என்று முழக்கமிட்ட லட்சக்கணக்கான மக்கள், பொதுக் கல்வி, சுகாதாரம், பொது போக்குவரத்தைப் பாதுகாக்குமாறு கோரிக்கைகளை முன்வைத்தனர்.

ஐரோப்பா உலகின் சில பெரும் பொருளாதார நாடுகளை கொண்டதாகும். இருந்தும், அம்மக்கள் கல்வி, வீடு, ஊதியம், பொதுச் சேவைகள் போன்ற அடிப்படைத் தேவைகளுக்காக வீதிகளில் இறங்க வேண்டியுள்ளது. முதலாளித்துவ வளர்ச்சி குறித்துப் பெருமை பேசுவோரின் கூற்றை இது தகர்க்கிறது.

வடக்கு பின்லாந்தின் முஹோஸ் நகருக்கு அருகே 330 ஹெக்டேர் பரப்பில் அடர்ந்த காடு இருந்தது. சில மாதங்களுக்கு முன் அந்த நிலத்தை வாங்கிய கூகுள், மரங்களை மட்டுமல்ல, மேல்மண்ணையும் சேர்த்து வழித்தெடுத்துவிட்டது. இன்று அங்கே எஞ்சியிருப்பது இயந்திரத் தடங்களும், சேறும், வேர்க் குவியல்களும் மட்டுமே.

இஸ்லாமியப் பெண்கள் இரு முனைகளுக்கு நடுவே சிக்கியிருக்கிறார்கள். ஒரு பக்கம், "இஸ்லாமியப் பெண்களைக் காப்பாற்றுதல்" என்ற பெயரில் படையெடுப்புகளை நியாயப்படுத்தும் மேற்கத்திய ஏகாதிபத்தியம். மறு பக்கம், உள்ளிருந்து எழும் உரிமைக் குரலை "மேற்கிடம் சரணடைதல்" என்று முத்திரை குத்தும் உள்நாட்டு மதவாதிகள். மதத்தைப் பின்பற்றினால் மேற்கு ’பரிதாபப்படுகிறது’. உரிமை கேட்டால் உள்ளூர் ஆணாதிக்கம் தண்டிக்கிறது.

அக்டோபர் 7, 2023 அன்று தொடங்கிய போர், 2026 அக்டோபரில் மூன்றாம் ஆண்டைக் கடந்துள்ளது. 2025 அக்டோபரில் அறிவிக்கப்பட்ட போர்நிறுத்தம், பாலஸ்தீன மக்களின் துயரத்திற்கு முழுமையான தீர்வல்ல என்பது நடைமுறையில் நிரூபிக்கப்பட்டுவிட்டது. காசாவில் இடிபாடுகளுக்கும் இஸ்ரேலிய தாக்குதலுக்கும் இடையே மக்கள் செத்து மடிகின்றனர்.

பள்ளியில் ஏன் ஆசிரியர் இல்லை, நாற்காலி இல்லை என்ற இடத்தில் தொடங்கிய கேள்வி, இறுதியில் அரசின் பணம் எங்கே செல்கிறது என்ற கேள்வியாக மாறியுள்ளது. மாணவர், ஆசிரியர், அரசு ஊழியர், தீயணைப்பு வீரர் ஆகியோரின் தனித்தனி கோரிக்கைகளை ஒன்றாக இணைக்கும் அடிப்படை முரண்பாடும் இதுதான். பிரான்ஸ் முழுவதும் பற்றியெரியக் காரணமும் இதுதான்.

போரின் விலையை ஈரானிய மக்கள் தங்கள் உயிரைக் கொடுத்து செலுத்துகிறார்கள். எண்ணெய் விலை உயர்வை உலகின் உழைக்கும் மக்கள் செலுத்துகிறார்கள். இந்தியப் பொருட்கள்மீது அமெரிக்க வரி விழுந்தால் அதன் சுமை தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள், சிறு உற்பத்தியாளர்கள் மீது தள்ளப்படும். ஆனால் அரசுத் தகவலை முன்கூட்டியே பெறும் கும்பல்கள் போர், வரி, தடைகள், விலக்குகள் அனைத்திலும் இலாபம் குவிக்கின்றன.

ஈரானை வீழ்த்த முடியாத அமெரிக்காவும் அதன் பிராந்திய அடியாட்களும் உலக எண்ணெய்ப் பாதைகளையே போர்க்களமாக்குகின்றனர்.

அமெரிக்காவின் தெற்கு டகோட்டாவின் பெஸ்லா பகுதியை கார்ப்பரேட் கொள்ளைக்கு பலியிடும் முயற்சிக்கு எதிராக, பழங்குடியின அமைப்புகளும் சுற்றுச்சூழல் போராளிகளும் ஒன்றிணைந்து போராடி வெற்றி பெற்றுள்ளனர்.

கடந்த ஆண்டு அக்டோபர் 10ஆம் தேதி காசாவில் அறிவிக்கப்பட்ட போர் நிறுத்த ஒப்பந்தத்திற்குப் பிறகான சுமார் 300 நாட்களில், இனவெறி இஸ்ரேலால் குறைந்தபட்சம் 300 குழந்தைகள் கொல்லப்பட்டுள்ளதாக யுனிசெஃப் (UNICEF) தனது அறிக்கையில் தெரிவித்துள்ளது.

ஜூலை 29 ஆம் தேதி வெளியிடப்பட்ட அறிக்கையின்படி 52,095 குழந்தைகள் தந்தையையும், 5,929 குழந்தைகள் தாயையும் இழந்துள்ளனர். 2,713 குழந்தைகள் பெற்றோர் இருவரையும் இழந்துள்ளனர். மேலும், 8,858 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட 2,726 குடும்பங்கள் குடிமக்கள் பதிவேட்டிலிருந்தே முழுமையாக அழிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

வெனிசுலாவில் இயற்கைப் பேரழிவு ஏற்பட்டிருக்கும் இக்காலத்தில், மக்கள் பெரும் துயருக்கு ஆட்பட்டிருக்கின்ற நிலையில் ஆட்சியாளர்களுக்கு எதிரான வெறுப்புணர்வை உருவாக்கிட முடியும் என்பதே அமெரிக்கா மேற்கொள்ளும் பொய் பிரச்சாரத்தின் கெடுநோக்கமாகும்.

இத்தனை ஆண்டுகளாக இலாபம் கொழுத்த போது வாரிச்சுருட்டிக் கொண்ட ஃபோக்ஸ்வேகன் நிறுவனம், தொழிலாளர்களுக்கு கூலியை மட்டுமே கொடுத்தது; மாறாக, இலாபத்தை ஒன்றும் பகிர்ந்து கொடுத்து விடவில்லை. ஆனால், இப்போது நெருக்கடி ஏற்பட்டதும் வெள்ளை அறிக்கையை வெளியிட்டு தொழிலாளர்களை நீக்க எத்தனிக்கிறது.

நிகிதா நாயுடு நேரில் கண்ட சூழல்கள், இந்த முயற்சியில் பங்கேற்கத் தூண்டிய காரணங்கள் குறித்தும் உணவு, உடை, தங்குமிடம் போன்ற அடிப்படை வசதிகள் இல்லாமல் தவிக்கும் மக்களுக்கு உதவ முன்வந்தவர்களின் பணியை உலக அரசுகள் இனியும் புறக்கணிக்க முடியாது என்பது குறித்தும் இந்நேர்காணலில் பேசியுள்ளார்.

சர்வதேச நாடுகள் மற்றும் ஐ.நா. அமைப்புகள் தொடர்ந்து போர் நிறுத்த வலியுறுத்தல்களைச் செய்து வந்த போதிலும், இந்த 1,000 நாட்களைக் கடந்தும் காசா மக்களின் மீதான பொருளாதார முற்றுகை, உணவு மற்றும் மருத்துவப் பற்றாக்குறை மற்றும் ராணுவக் கட்டுப்பாடுகள் இன்னும் முழுமையாக நீங்கவில்லை.