இந்தியா

கல்வி தனியார்மயம், தேர்வு சந்தைப் பெருக்கம் ஆகியவை மாணவர்-இளைஞர்களை ஒட்டச்சுரண்டி வருவதோடு அவர்களின் உயிரையும் பலி வாங்கி வருகிறது. அத்தகையதொரு படுகொலையே சத்ய நிகேதன் விடுதி உயிர் பலிகளாகும்.

ஒருபுறம் உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் ஜனநாயக உரிமைகள் வெட்டிச்சுருக்கப்படுகிறது. மற்றொருபுறம் உயர்கல்வியை திட்டமிட்டே கார்ப்பரேட்டுகளின் கொள்ளை கூடாரமாக மாற்றும் நோக்கில் மத்திய – மாநில நிதிநிலை அறிக்கைகளில் உயர்கல்விக்கு ஒதுக்கும் நிதி தொடர்ச்சியாகக் குறைக்கப்பட்டு வருகிறது.

இந்தியாவின் ஆட்சியதிகாரத்தைக் கைப்பற்றியுள்ள ஆர்.எஸ்.எஸ்-பா.ஜ.க.; அம்பானி-அதானி பாசிச கும்பல் இந்துராஷ்டிரத்தை நிறுவத் துடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. அமலாக்கத்துறை, வருமான வரித்துறை, சி.பி.ஐ., என்.ஐ.ஏ., நீதித்துறை, தேர்தல் ஆணையம் உள்ளிட்ட அமைப்புகளை இந்துராஷ்டிரப் பாதையை செப்பனிடுவதற்கான கருவிகளாக உருமாற்றி வருகிறது.

ஆதித்யாவின் பேச்சு இவ்வளவு கூர்மையாக இருக்கிறது. “ஏழைகளுக்கு மரியாதை இல்லை”, “படித்ததால்தான் கேள்வி கேட்கிறேன்”, “இந்தப் போராட்டம் அனைவருக்கும் சொந்தமானது” என்ற அவனது வார்த்தைகள் ஒரு குழந்தையின் வீர வசனங்கள் மட்டுமல்ல; பாசிச கும்பல் கட்டி வைத்திருக்கும் அதிகாரக் கோட்டையின் மீதான பழைய அச்சம் உடையத் தொடங்கியிருப்பதற்கான அறிகுறிகள்.

அரசுகளால் நடத்தப்படும் பணியாளர் தேர்வுகள் என்பன இளைஞர்களுக்கு வேலை வழங்குவதற்காக அன்றி, இக்கட்டமைப்பு மீதான இளைஞர்களின் நம்பிக்கையைத் தக்கவைப்பதற்கான ஏமாற்றுக் கருவியாக மாறியுள்ளன.

தேசிய பணமயமாக்கல் திட்டத்தின் முதல் கட்டம் என்பதே நாட்டை மறுகாலனியாக்குவதற்கான ஏற்பாடாக இருந்தது. இந்த இரண்டாம் கட்டத்தில் ஒட்டுமொத்த நாடும், அதன் வளங்களும் உள்நாட்டு அம்பானி-அதானி கும்பலிடமும், பன்னாட்டு நிதி மூலதனக் கும்பலிடமும் அடகு வைக்கப்பட இருக்கின்றன.

இத்தீர்ப்பானது எஸ்.சி/எஸ்.டி. வன்கொடுமைத் தடுப்புச் சட்டத்தை ஒழித்துக்கட்ட வேண்டும் என்ற ஆர்.எஸ்.எஸ்-பா.ஜ.க. பாசிச கும்பலின் நிகழ்ச்சிநிரலின் அடிப்படையிலேயே வழங்கப்பட்டுள்ளது.

உற்பத்தி குறைந்தது உண்மை என்றாலும், அதை விலையேற்றமாக மக்கள் மீது திணித்தது சந்தையையும் கையிருப்பையும் தங்களின் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துள்ள கார்ப்பரேட் பதுக்கல்காரர்களின் இலாபவெறியும் அதற்கு வழிவகுத்த மோடி அரசின் ஏற்றுமதி–இறக்குமதி கொள்கையும்தான்.

நீட் மோசடிகளுக்கு எதிரான போராட்டத்தை நீட் தேர்வை இரத்து செய்வதற்கான போராட்டமாக, வினாத்தாள் கசிவுகளுக்கு எதிரான போராட்டத்தை கார்ப்பரேட் கல்வி கட்டமைப்பை மாற்றியமைப்பதற்கான போராட்டமாக வளர்த்தெடுக்க வேண்டும்.

அடுத்த போராட்டம் மீண்டும் பூஜ்ஜியத்திலிருந்து தொடங்காமல், ஜந்தர் மந்தர் போராட்டத்தின் படிப்பினைகளிலிருந்து தொடங்கும் வகையில் நமது கற்றலை மேம்படுத்த வேண்டும்.

கல்வி உரிமையையும் வாழ்வாதாரத்தையும் ஜனநாயகத்தையும் காப்பதற்கான இந்தப் போராட்டம் ஒரு தொடக்கக்கட்ட வெற்றியோடு முடிந்துவிடப் போவதில்லை. நாடாளுமன்ற ஜனநாயகத்தின் போலித்தனங்களையும், கார்ப்பரேட்-பாசிச கும்பலாட்சியின் உண்மையான கொடூர முகத்தையும் உணர்ந்துகொண்ட இந்த இளம்தலைமுறை, இந்திய சமூகத்தின் புதிய விடியலுக்கான போராட்டப் பாதையைத் தெளிவாகத் திறந்துவிட்டுள்ளது.

நாட்டு மக்களின் உணவுரிமை பறிக்கப்பட்டு, உணவிற்குப் பன்னாட்டு மற்றும் உள்நாட்டுக் கார்ப்பரேட்டுகளைச் சார்ந்திருக்க வேண்டிய நிலை உருவாகும். உணவின் விலை விண்ணைமுட்டும் அளவிற்கு உயர்ந்து, நாட்டில் பட்டினிச் சாவுகள் அதிகரிக்கும் பேரபாயத்தை மக்கள் எதிர்நோக்கியுள்ளனர்.

ஒரு மனிதன் நாளொன்றுக்கு நகரத்தில் ரூ.32/க்கும், கிராமப்புறத்தில் ரூ.26/க்கும் அதிகமாகச் சம்பாதித்தால், அவன் வறுமைக்கோட்டுக்கு மேலானவன் என்றது, திட்டக்குழு. இந்த வறுமைக்கோடு வரையறையை வழங்கிய திட்டக் குழுவின் அப்போதைய துணைத் தலைவர்தான் மாண்டேக் சிங் அலுவாலியா.

ஏசி அறைகளோ, ஊதியத்துடன் கூடிய விடுப்போ இல்லாத இந்த முறைசாரா மற்றும் கிக் தொழிலாளர்கள் மீதுதான், காலநிலை மாற்றத்தை எதிர்கொள்வதற்கான ஒட்டுமொத்த பொருளாதாரச் சுமையும் ஈவுஇரக்கமின்றித் திணிக்கப்படுகிறது. அவர்கள் தங்களின் ஆரோக்கியத்தையும் வருமானத்தையும் விலையாகக் கொடுத்தே இந்த அதீத வெப்பத்தை சமாளித்து வருகின்றனர்.

இன்று இந்தியாவில் உயர்கல்வித்துறையின் நுழைவுத் தேர்வுகளும் பள்ளி மாணவர்களின் பொதுத்தேர்வுகளும் இணை கல்வி சந்தையாக மாறி வருவதானது ஏதோ தன்னிச்சையாக நடந்தது அல்ல. பாசிச பா.ஜ.க. அரசால் நேர்த்தியாக திட்டமிடப்பட்ட கார்ப்பரேட்மயமாக்கல் சதியும் மறுகாலனியாக்கத்தின் தவிர்க்கவியலாத விளைவுமாகும்.