விவசாயிகள்

விவசாயியின் கடனாக மாறும் நீர் நெருக்கடி! பயிர்க்கடன் தள்ளுபடி ஏன் அவசியம்? (பாகம் 4) https://youtu.be/q70Gks-dETc காணொளியைப் பாருங்கள்! பகிருங்கள்!! சமூக வலைத்தளங்களில் வினவை பின்தொடருங்கள்: WhatsApp, X (Twitter), Facebook, YouTube, Telegram, Instagram, Threads

ஒரு காலத்தில் தனது தூய நீரால் வயல்களுக்கு வளம் சேர்த்த தென்பெண்ணை இப்போது மாசடைந்து, பயிர்களை அழிக்கும் நஞ்சாக மாறி வருகிறது. இதனால், கடந்த பத்தாண்டுகளில் விவசாய மகசூல் பாதிக்கும் அதிகமாகக் குறைந்துவிட்டது. ஆண்டுதோறும் அதிகரித்துவரும் மாசுபாட்டால் மகசூல் மென்மேலும் சரிந்து வருகிறது.

‘என் பூமியை விழுங்கியது போதாதா? என்னையும் விழுங்க வேண்டுமா?’ என்று கதறுகிறேன். ‘நான் அளித்த வாக்குமூலத்தைக் குறுக்கு விசாரணை செய்யுங்கள்!’ என்று மீண்டும் மீண்டும் கத்துகிறேன். என் மகன்கள் அலறும் சத்தம் மெதுவாகக் குறைவதுபோல் தெரிகிறது. நான் மென்மையாவது போலவும் காற்றில் கலப்பது போலவும் உணர்கிறேன்.

இத்திட்டத்திற்கு எதிராக செப்டம்பர் 17 அன்று ஜெட்பர் கிராமத்தில் நடைபெற்ற போராட்டத்தில் விவசாயிகள் மோடி மற்றும் அமித்ஷாவின் உருவபொம்மைகளை எரித்தனர். இதையடுத்து தங்கள் வாழ்வாதாரம் காக்கப் போராடிய விவசாயிகளின் மீது, அதானிக்காகப் பொய் வழக்கைப் போட்டுள்ளது குஜராத் மாநில பா.ஜ.க. அரசு.

கடன் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டாலும் கூட அடுத்த சில பருவங்களிலேயே விவசாயி மீண்டும் அதே கடன் வலையில் சிக்கிக் கொள்ளும் அபாயம் நீடிக்கவே செய்கிறது. விவசாயிகளை மீண்டும் மீண்டும் கடனாளியாக்கும் இந்த நச்சுப் பொருளாதார சூழலையே முழுமையாக மாற்றியமைக்க வேண்டியிருக்கிறது.

காவிரி விவசாயிகள், விஜய்யிடம் புகைப்படமோ ரீல்ஸ்களோ கேட்கவில்லை; வரவேற்பு கேட்கவில்லை; கண்ணாடி கேட்கவில்லை. குறுவைக்குத் தண்ணீர் கேட்டார்கள்; அது கிடைக்கவில்லை. சம்பாவுக்காவது கொடு என்றார்கள்; 45 நாட்கள் போதாது என்றார்கள்; கடைமடை வரை கொண்டு வா என்றார்கள்; பயிரைக் காப்பாற்று என்றார்கள். இப்போது பயிர் காய்ந்தால் நிவாரணமாவது கொடு என்கிறார்கள். இவ்வளவுக்குப் பிறகும் ஓர் அரசின் பதில் “மேட்டூர் அணையைத் திறந்துவிட்டோம்” என்பதாக இருக்க முடியுமென்றால், இதைவிட சைக்கோத்தனம் வேறேதும் இருக்க முடியாது.

தற்போது இயங்கி வரும் சிப்காட்டில் இரசாயனம், மருந்து, உரம் உள்ளிட்டவற்றைத் தயாரிக்கும் தொழிற்சாலைகள் இயங்கி வருகின்றன. இந்த நச்சு ஆலைகளை அகற்றவே தொடர்ந்து போராடிவரும் நிலையில், இது போன்ற இன்னொரு சிப்காட் அமைவதைத் தடுப்பதற்காகவும் மக்கள் தற்போது போராடி வருகின்றனர்.

கடன் தள்ளுபடி, விவசாயக் கடன் நிவாரணத் தீர்ப்பாயம், புதிய பயிர்க்கடன், உரிய விலை, கொள்முதல், பயிரிழப்பு நிவாரணம், காப்பீடு, பாசனம் ஆகியவை தனித்தனி கோரிக்கைகள் அல்ல. இவை அனைத்தும் ஒன்றைத்தான் சொல்கின்றன: ஏற்கெனவே ஏற்பட்ட நட்டத்தையும், இந்தப் பருவத்தின் அபாயத்தையும் முழுவதுமாக விவசாயக் குடும்பத்தின் தலையில் கட்டிவிட்டு அரசு தப்பித்துக்கொள்ளக் கூடாது என்பதுதான் அது.

விவசாயிக்கும் நுகர்வோருக்கும் நடுவில் நிற்பது யார்? பயிர்க்கடன் தள்ளுபடி ஏன் அவசியம்? (பாகம் 3) https://youtu.be/1-IIQex1ePk காணொளியைப் பாருங்கள்! பகிருங்கள்!! சமூக வலைத்தளங்களில் வினவை பின்தொடருங்கள்: WhatsApp, X (Twitter), Facebook, YouTube, Telegram, Instagram, Threads

விளைவிப்பது விவசாயி; விலையைத் தீர்மானிப்பது யார்? பயிர்க்கடன் தள்ளுபடி ஏன் அவசியம்? (பாகம் 2) https://youtu.be/zZNwRbOuJ8I காணொளியைப் பாருங்கள்! பகிருங்கள்!! சமூக வலைத்தளங்களில் வினவை பின்தொடருங்கள்: WhatsApp, X (Twitter), Facebook, YouTube, Telegram, Instagram, Threads

கடனை உருவாக்கும் பொருளாதார நிலைமைகளை அப்படியே வைத்துக்கொண்டு, பழைய கடனை மட்டும் தள்ளுபடி செய்தால் புதிய கடன் மீண்டும் உருவாகும். அதனால்தான் கடன் தள்ளுபடியுடன் சேர்த்து கட்டுப்படியாகும் விலை, பொதுப்பாசனம், போதுமான வங்கி மற்றும் கூட்டுறவுக் கடன், பயனுள்ள பயிர்க் காப்பீடு, அரசுக் கொள்முதல், உற்பத்திச் செலவுக் கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றையும் இணைக்க வேண்டும் என்கிறோம்.

பயிர்க்கடன் தள்ளுபடி ஏன் அவசியம்? | தோழர் சிவகாமு https://youtu.be/wrIGIgXF_aQ காணொளியைப் பாருங்கள்! பகிருங்கள்!! சமூக வலைத்தளங்களில் வினவை பின்தொடருங்கள்: WhatsApp, X (Twitter), Facebook, YouTube, Telegram, Instagram, Threads

ஆறுகளில் தண்ணீர் வரவில்லை; வந்தாலும் கால்வாயில் போதிய தண்ணீர் இல்லை; ஏரி நிரம்பவில்லை. விவசாயி ஆழ்துளைக் கிணறு அமைக்கிறார். அது வற்றினால் மேலும் ஆழமாகத் தோண்டுகிறார். கிணறு தோல்வியடைந்தால் இன்னொரு கிணறு அமைக்கிறார். இதற்கெல்லாம் கடன் வாங்குகிறார். பிறகு “விவசாயிக்கு ஏன் இவ்வளவு கடன்?” என்று கேட்பதில் என்ன நியாயம் இருக்கிறது?

விவசாயிகள் தங்கள் பொருளை ஒன்றாகத் திரட்டி அவர்களே கட்டுப்படுத்தும் அமைப்புகள் வழியாக கூட்டாக விலை பேச வேண்டும். பொதுக் கிடங்குகள், குளிர்பதன வசதிகள், கூட்டுறவு பதப்படுத்தும் ஆலைகள் வேண்டும். போதுமான கடன் கிடைக்க வேண்டும். முழு உற்பத்திச் செலவை அடிப்படையாகக் கொண்ட நியாயமான விலை வேண்டும். அந்த விலையில் வாங்கும் அரசுக் கொள்முதல் அமைப்பும் விரிவடைய வேண்டும்.

இம்மாவட்டங்களில் வேளாண்மை தொழிலில் ஈடுபட்டுவரும் விவசாயக் கூலி தொழிலாளர்கள் முற்றிலும் வேலை இழந்துள்ளனர். மாதத்தில் 20 நாட்களாவது விவசாயக் கூலி வேலைகள் கிடைத்து வந்த நிலையில், தற்போது வறட்சியின் காரணமாக இந்த ஆண்டு முழுவதும் சில வாரங்கள் மட்டுமே விவசாய வேலை கிடைக்கும் சூழல் உருவாகியுள்ளது.